Wysoka temperatura, intensywne pocenie, mniejsza ilość wypijanych płynów i wysiłek na słońcu mogą wpływać na samopoczucie oraz wyniki pomiarów ciśnienia. Szczególną ostrożność powinny zachować osoby starsze, przyjmujące leki i leczące się z powodu chorób układu krążenia. Wyjaśniamy, jak mierzyć ciśnienie podczas upałów, których błędów unikać i kiedy wynik wymaga konsultacji.
Podczas sierpniowych upałów organizm intensywniej pracuje nad utrzymaniem prawidłowej temperatury. Naczynia krwionośne mogą się rozszerzać, a wraz z potem tracimy wodę i elektrolity. U części osób prowadzi to do obniżenia ciśnienia, osłabienia lub zawrotów głowy. U innych wyniki mogą się wahać pod wpływem odwodnienia, wysiłku, stresu i zmiany codziennego rytmu.
Nie oznacza to, że każda zmiana samopoczucia w gorący dzień wynika z ciśnienia. Podobne objawy mogą mieć różne przyczyny, dlatego domowy pomiar jest pomocny, ale nie zastępuje diagnozy. Najwięcej informacji daje seria prawidłowo wykonanych i zapisanych pomiarów, a nie pojedynczy odczyt wykonany zaraz po wejściu do domu z rozgrzanej ulicy.
Dlaczego podczas upałów wyniki mogą się zmieniać?
Organizm reaguje na gorąco między innymi rozszerzeniem naczyń krwionośnych i zwiększonym wydzielaniem potu. Jeśli utrata płynów nie jest uzupełniana, może zmniejszyć się objętość krwi krążącej. W efekcie niektóre osoby odczuwają zmęczenie, osłabienie, zawroty głowy, mroczki przed oczami albo niepewność podczas wstawania.
Na wynik mogą nakładać się także inne czynniki charakterystyczne dla lata: intensywny wysiłek, dłuższe przebywanie na słońcu, alkohol, większa ilość kawy, nieregularne posiłki czy gwałtowne przejście z upału do mocno klimatyzowanego pomieszczenia. Ciśnienie zmienia się naturalnie w ciągu dnia, dlatego jeden nietypowy pomiar nie wystarcza do samodzielnej zmiany leczenia.
Kto powinien zwrócić szczególną uwagę na pomiary?
Regularna kontrola jest szczególnie istotna dla osób, które mają rozpoznane nadciśnienie, przyjmują leki wpływające na ciśnienie lub gospodarkę wodną, a także niedawno rozpoczęły albo zmieniły leczenie. Większej uwagi mogą wymagać seniorzy, ponieważ wraz z wiekiem odczuwanie pragnienia bywa słabsze, a reakcja organizmu na wysoką temperaturę mniej sprawna.
Ciśnienie warto również sprawdzić, gdy podczas gorącego dnia pojawiają się powtarzające zawroty głowy, osłabienie, uczucie omdlewania lub wyraźnie gorsza tolerancja wysiłku. Sam wynik nie powinien jednak służyć do samodzielnego odstawienia, zmniejszenia ani zwiększenia dawki leków. Ewentualną korektę leczenia należy omówić z lekarzem.
Osoby z niewydolnością serca, chorobami nerek albo innymi schorzeniami wymagającymi ograniczenia płynów powinny stosować indywidualne zalecenia dotyczące nawodnienia. Uniwersalna porada, aby pić jak najwięcej, nie będzie właściwa dla każdego pacjenta.
Nie mierz ciśnienia bezpośrednio po powrocie ze słońca
Pomiar wykonany tuż po spacerze, pracy w ogrodzie, jeździe na rowerze czy wejściu po schodach może nie odzwierciedlać ciśnienia spoczynkowego. Przed badaniem należy przejść do spokojnego pomieszczenia i odpocząć przynajmniej pięć minut. Pomiar najlepiej wykonać dopiero po uspokojeniu oddechu i ustabilizowaniu warunków otoczenia, a nie bezpośrednio po gwałtownej zmianie temperatury.
Przez około 30 minut przed pomiarem najlepiej nie ćwiczyć, nie palić i nie pić kawy ani napojów energetycznych. Warto opróżnić pęcherz, ponieważ jego przepełnienie również może wpłynąć na odczyt. Jeśli pomiar ma służyć porównywaniu wyników, dobrze wykonywać go o podobnej porze i w zbliżonych warunkach.
Jak prawidłowo zmierzyć ciśnienie w domu?
Wiarygodny wynik zależy nie tylko od urządzenia. Duże znaczenie ma pozycja ciała, sposób założenia mankietu i zachowanie podczas badania. Prawidłowy pomiar można wykonać według następującego schematu:
- Usiądź na krześle z podpartymi plecami i odpocznij przez co najmniej pięć minut.
- Ustaw stopy płasko na podłodze. Nie krzyżuj nóg ani nie siadaj na skraju krzesła.
- Załóż mankiet bezpośrednio na odsłonięte ramię, a nie na rękaw ubrania.
- Oprzyj przedramię na stole w taki sposób, aby środek mankietu znajdował się mniej więcej na wysokości serca.
- Podczas pomiaru nie rozmawiaj, nie poruszaj ręką i nie korzystaj z telefonu.
- Wykonaj dwa pomiary w odstępie około minuty i zapisz oba wyniki.
Jeśli lekarz nie zalecił innego schematu, serię kontrolną zazwyczaj wykonuje się rano i wieczorem przez kilka kolejnych dni. Nie należy wybierać wyłącznie najniższych wartości ani usuwać wyników, które wydają się niekorzystne. Lekarz potrzebuje pełnego obrazu, aby ocenić powtarzalność zmian.
Mankiet ma większe znaczenie, niż może się wydawać
Zbyt mały lub zbyt duży mankiet może zafałszować odczyt. Przed zakupem urządzenia należy zmierzyć obwód ramienia i porównać go z zakresem podanym przez producenta. Określenie „mankiet uniwersalny” nie oznacza automatycznie, że będzie odpowiedni dla każdej osoby.
Do regularnej kontroli domowej najczęściej wybierany jest automatyczny aparat naramienny. Przeglądając ciśnieniomierze naramienne do użytku domowego, warto sprawdzić zakres mankietu, czytelność ekranu, pamięć wyników, możliwość zapisania pomiarów dla dwóch użytkowników oraz sposób zasilania. Dla seniora przydatne mogą być duże cyfry i prosta obsługa jednym przyciskiem.
Dodatkowe funkcje, takie jak wykrywanie nieregularnego rytmu, średnia z ostatnich pomiarów czy przesyłanie danych do aplikacji, mogą ułatwić obserwację. Komunikat urządzenia nie stanowi jednak rozpoznania choroby. Powtarzające się ostrzeżenie należy zapisać i omówić ze specjalistą.
Najczęstsze błędy podczas letnich pomiarów
Wysoka temperatura sprzyja wykonywaniu pomiaru w przypadkowym momencie – na przykład bezpośrednio po pracy na działce albo szybkim wejściu do klimatyzowanego pomieszczenia. Wynik może wtedy różnić się od typowej wartości spoczynkowej. Do częstych błędów należą także:
- mierzenie ciśnienia na stojąco bez wcześniejszego odpoczynku,
- założenie mankietu na ubranie,
- rozmowa lub poruszanie ręką podczas badania,
- trzymanie ramienia bez podparcia i poniżej poziomu serca,
- wykonanie tylko jednego pomiaru,
- porównywanie wyników uzyskanych o zupełnie różnych porach i w innych warunkach,
- korzystanie z mankietu niedopasowanego do obwodu ramienia,
- samodzielna zmiana dawkowania leków na podstawie pojedynczego odczytu.
Co zapisywać w dzienniczku pomiarów?
Przy każdym pomiarze warto zanotować datę, godzinę, oba wyniki oraz tętno. Podczas fali upałów przydatna będzie również krótka informacja o samopoczuciu, przebywaniu na słońcu, wysiłku albo pominięciu posiłku. Jeśli lekarz zalecił pomiary przed lub po przyjęciu leków, należy wyraźnie oznaczyć ten moment.
Dzienniczek pozwala odróżnić pojedyncze odchylenie od powtarzającego się schematu. Nie chodzi o sprawdzanie ciśnienia co kilkanaście minut. Zbyt częste pomiary wykonywane pod wpływem niepokoju mogą zwiększać stres i utrudniać ocenę. Częstotliwość najlepiej ustalić z lekarzem.
Kiedy potrzebna jest pomoc medyczna?
Jeśli wynik wyraźnie odbiega od typowych wartości, należy pozostać w spoczynku i powtórzyć pomiar po krótkiej przerwie. Powtarzające się nieprawidłowe odczyty, zawroty głowy, osłabienie lub zasłabnięcia wymagają kontaktu z lekarzem, szczególnie gdy pacjent przyjmuje leki na nadciśnienie albo środki moczopędne.
Silny ból w klatce piersiowej, duszność, utrata przytomności, nagłe zaburzenia mowy lub widzenia, opadanie kącika ust, osłabienie jednej strony ciała albo gwałtownie narastające splątanie są objawami alarmowymi. W takiej sytuacji nie należy czekać na kolejny domowy pomiar – trzeba wezwać pomoc pod numerem 112.
Regularność daje więcej informacji niż pojedynczy wynik
Podczas upałów ciśnienie może reagować na temperaturę, wysiłek, nawodnienie i zmianę codziennych przyzwyczajeń. Domowa kontrola jest najbardziej wartościowa wtedy, gdy pomiary wykonuje się prawidłowo, o podobnych porach i zapisuje bez wybierania jedynie korzystnych wartości.
Odpowiednio dobrany aparat naramienny, właściwy mankiet i kilka minut spokojnego przygotowania są ważniejsze niż duża liczba dodatkowych funkcji. Wyniki należy traktować jako informację dla pacjenta i lekarza, a nie podstawę do samodzielnego rozpoznawania choroby lub modyfikowania leczenia.
Autor: Robert Sroka spotbox.pl
Artykuł sponsorowany